
اصفهان
بقعه امامزاده احمد مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان نشاط، بازارچه حسنآباد، کوچه امامزاده احمد (در نزدیکی میدان نقش جهان و خانه مشروطه) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۱۴ با شمارهٔ ثبت ۲۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سید جلیل سید احمد معروف به امامزاده احمد نبیره پیشوای ششم شیعیان است. بر اساس شواهد موجود، قبل از سال ۵۳۷ق، بنایی بر مزار احمد بن علی برپا بوده که در این سال تجدید بنا شدهاند. لوحی از سنگ سیاه با کتبیهای به خط کوفی حاکی از تجدید این بنا در سال مذکور تا سال ۱۳۰۷ش است. از بنای متعلق به سده ششم هجری، تنها یک کتیبه موجود است که بر روی آن نوشته «آمین یا رب العالمین فی تاریخ الخامس عشره من ربیع الاول سنه ثلاث وستین وخمسمائه». ژان شاردن در سفرهای خود در ایران، از این بنا یاد کرده و آن را ساختمانی مربعشکل با پوششی گنبدی وصف کرده و نوشته که رهگذران آرامگاه شاه احمد را از دریچهای مشرف به کوچه که میلههای ستبر دارد زیارت میکنند. وی که در سده ۱۱ قمری میزیسته، به نقل از مردم اصفهان بنای مقبره را متعلق به ۳۰۰ سال پیش دانسته است. احتمالا این همان بنای سده ششم قمری است، زیرا گزارش یا نشانهای از تجدید بنا تا سده دوازدهم هجری در دست نیست. در سال ۵۳۷ قمری این بقعه توسط شاه قلی بازسازی شده است. در سال ۱۲۹۰ق و در زمان حکومت ظل السلطان بر اصفهان، تعمیراتی در بنا انجام شد، ضریح منبت گرهسازی با محجرهای فلزی و کتیبه نستعلیق شامل اشعاری حاکی از تعمیر بقعه و ماده تاریخ «ظل سلطان نهاد کعبه بنا» از این دوره است. سقاخانه امامزاده، دارای کتیبهای شامل قصیده مشهور محتشم، در سال ۱۳۲۱ق ساخته شدهاست.[۹] تعمیراتی دیگر همچون مرمت ایوان و کاشیکاری گنبد کوچک بقعه، انجام شدهاست.