
مرکزی
آستان امامزادگان احمد و حوا خاتون(علیهما السلام) در12 کیلومتری شمال شهر اراک، بخش مرکزی، دهستان معصومیه، روستای موت آباد واقع شده است. بنای ساختمان بقعه قدیمی و متعلق به دوره سلجوقی می باشد. و در دوره ایلخانی، صفوی و قاجار الحاقات و تعمیراتی داشته است. حرم آن هشت ضلعی بوده و دارای یک فضای چهار صفه ای است و چهارطاقی های عمیق دارد که به آن صفه خانه گفته می شود که احتمالاً تنها نمونه بنادر اراک و مناطق اطراف آن است بنای بقعه شامل دو قسمت است: 1- فضای امامزاده حوا خاتون(علیها السلام) که گنبد کم خیز دارد. 2- فضای امامزاده احمد(علیه السلام) که گنبد دوپوش مخروطی 12 ترک دارد. برروی آجرهای آن تزیینات به صوت نقوش هندسی با کاشی های فیروزه ای و لاجوردی و سفید دارد. در مسجد همجوار بقعه آجرکاری با ترصیع کاشی دارد. بالای درب مسجد کتیبه ای داردکه ضمن آن نام امامزاده (بانو حواخاتون بنت الامام ابی جعفر محمدتقی(علیه السلام) و نام شخص صاحب منصب(آقا محمد بن الخواجه ضیاء الدین بن خواجه فخر الدین احمد الفراهانی) دارد. بالای ورودی حرم برکتبیه سنگی نام شخص صاحب منصب (آقا محمد بن الخواجه ضیاء الدین ) آمده است. روی هر مرقد یک ضریح فلزی قرار دارد. بنابه گفته اهالی و کتیبه ای که بر بالای مسجد نصب است امامزاده احمد(علیه السلام) از نسل امام کاظم(علیه السلام) بوده و نسب حوا خاتون(علیها السلام) به امام جواد(علیه السلام) می رسد.