
نجف
شیخ طوسی که یکی از مشاهیر فقهای امامیه و مؤسس حوزه علمیه نجف است، در سال 460هـ . وفات یافت و در خانه خود مدفون گردید، این مکان پس از مدتی تبدیل به مسجدی گردید که طی ده قرن گذشته یکی ازمراکز تدریس حوزه نجف شمرده می شود. امروزه این مسجد به نام «جامع الشیخ الطوسی» در شمال حرم مطهر و به فاصله کوتاهی از آن قرار دارد و نیز در گوشه ای از این مسجد آرامگاه علاّمه آیة الله سید محمد مهدی بحر العلوم قرار گرفته که از مشاهیرعلمای امامیه و متوفای 1212 هـ . است. این مسجد در واقع خانه شیخ طوسی بود. وی پس از حمله به منزل و آتش زدن کتابخانهاش در بغداد، به نجف پناه آورد و در مکانی در نزدیکی حرم امام علی ساکن شد. خانه او محل تدریس و تألیف بود تا این که پس از وفات شیخ بر طبق وصیت او، به محل دفنش و سپس به مسجد تبدیل شد. مسجد در شمال حرم امام علی قرار دارد که خیابان منتهی به صحن حرم «شارعُ الطّوسی» نام گرفته است. عمده فضای مسجد را شبستانی سرپوشیده فرا گرفته و بخش شمالی مسجد، آرامگاه شیخ طوسی است. صحن مسجد هم مقبره خانوادگی آل بحرالعلوم است که قبر سید محمدمهدی بحرالعلوم (متوفای ۱۲۱۲ق) و فرزندان او در آنجاست. این مسجد به علت قدمت و احداث خیابان، چندین بار مرمت و بازسازی شده است.